Rouwverwerking na een misdrijf

Als een dierbare overlijdt, schudt je wereld op z’n grondvesten. Ineens resten er alleen nog maar herinneringen, is het leven opgedeeld in “ervoor” en “erna” en zal je een manier moeten vinden om met het verlies om te gaan. Wanneer een dierbare overlijdt door moord of doodslag kan het rouwproces nog veel ingewikkelder verlopen. Rouwverwerking na een misdrijf, hoe doe je dat?

Iemand verliezen is natuurlijk altijd moeilijk, maar de manier waarop een dierbare het leven laat, kan grote invloed hebben op het verloop van het rouwproces. Als we dan toch iemand moeten verliezen van wie we houden, laat het dan op een waardige manier zijn, zonder al te veel angst, pijn of leed. Bij moord of doodslag is van een zachte, waardige dood geen sprake. Ook het gegeven dat iemand moedwillig onze geliefde van het leven heeft beroofd, is voor nabestaanden moeilijk te verteren. Dit geldt zeker wanneer er sprake is van moord (het van het leven beroven met voorbedachten rade) in plaats van doodslag (waarbij iemand eveneens met opzet wordt omgebracht, maar dan in een impuls).

Vastlopen in het rouwproces

Een van de oorzaken waardoor iemand kan vastlopen in het rouwproces na een misdrijf, is gelegen in het feit dat het gebeurde steeds opnieuw wordt opgerakeld. Je krijgt te maken met aandacht van de media, onderzoek door de politie, rechtszaken… Hierdoor ben je steeds met het verlies bezig, maar krijg je tegelijkertijd geen tijd om het te verwerken: je komt gewoonweg niet aan rouwen toe. Ook boosheid, ongeloof en soms intense wraakgevoelens richting de dader spelen een rol. Hierdoor kan het gezonde rouwproces stagneren, waardoor de rouw vrijwel het hele leven gaat beheersen en iemand niet in staat komt om vroeg of laat de dagelijkse routine te hervatten. Contact met lotgenoten en/of begeleiding door bijvoorbeeld Slachtofferhulp kunnen een grote rol spelen bij het leren verwerken van het verlies.

*Dit artikel kan affiliate links bevatten, deze zijn te herkennen aan (aff.). Lees voor meer informatie de disclaimer.

Meer informatie en tips?

Er zijn ook diverse boeken die kunnen bijdragen: kijk hier (aff.)

Bekijk boeken >


1 gedachte over “Rouwverwerking na een misdrijf

  1. Hoe simpel kan het zijn. Zoals jullie omschrijven klopt het precies. De ontkenning, de boosheid, vooral de vlucht in het helpen van de familie van mijn vriend en dan ineens overspannen. De laatste fase blijft toch moeilijk. Wat gebeurde: Vijf jaar geleden verloor ik plots mijn beste vriend ooit. Hij was mijn vriend, maat, broer, bloedsbroeder, gesprekspartner, ik was stapel op hem en hij op mij. Hij werd slechts 54 jaar. Nooit ziek zo sterk als een paard en ineens een bacterie op zijn hartklep en over was het. Een half jaar later verloor ik mijn vader ook vrij plotseling. Pa werd 90 jaar. Mijn vader was eveneens mijn grote vriend, leermeester en noem maar op. Stapel was ik op hem. Mijn moeder veel te vroeg verloren met 62 jaar en nu ben ik ineens wees en geen beste vrienden meer. Rationeel kreeg ik naar jaren alles een plek gegeven. Mijn vader was op leeftijd en mijn vriend was veel te zwaar. Door zijn suikerziekte werd de bacterie veel te laat ontdekt. Emotioneel loop ik echter steeds vast. Wat mis ik mijn maten toch verschrikkelijk. Mijn leven is mooi en geweldig, maar toch blijf ik hangen. Werk, vriendin, huis, kinderen alles loopt en toch. Zelfs na vijf jaar blijft het verdriet, de machteloosheid, zelf medelijden toch vaak de boventoon voeren. Het gapende gat blijft. Ondanks andere mensen die graag een plek willen innemen in mijn leven blijf ik toch hangen in het verleden. Slijten zal het nooit, ik moet er mee leren te leven. Misschien moet ik meer boeken hierover gaan lezen. Ik weet ook dat ik niet de enige ben er zijn lotgenoten genoeg. Voor een ieder veel sterkte

Een reactie plaatsen